Over ontzwangeren kunnen we het kort en lang hebben, maar het duurt nu een maal even voor we er helemaal klaar mee zijn. De een heeft veel last van de hormonen en de ander weinig. Bij de een duurt het kort, bij de ander wat langer. Ook mag je de tijd van de borstvoeding er bij op tellen. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik er best wel wat last van heb gehad. Niet zo zeer in de zin van hormonale buien maar meer andere klachten.

Gelukkig, kan ik niet zeggen dat ik me weer 99% van de tijd mezelf voel.

  • Ik ben veel minder vergeet achtig, gelukkig! Daar werd ik op den duur zo moe van. Alles moest ik opschrijven.
  • Opvliegers en nachtzweten. Oh jongens wat had ik daar last van. Lag Paul rillend onder het donsdeken, dan lag ik te zwemmen in het zweet. Hij met een dikke jas buiten, ik met een hemdje op de fiets. Gelukkig heb ik het tegenwoordig weer koud en trek ik met regelmaat even een vestje of sloffen aan omdat ik het koud heb. Eindelijk!
  • Haaruitval. Toen Emily rond de 4 maanden was, had ik er super erg last van. Allemaal van die piekjes haar die overal tussen uit kwamen. Het is een hele tijd weggeweest maar nu is het helaas wel weer even zo. Gelukkig heb ik geen inhammen of hele kale plekken, maar het is wel echt weer een flinke hand vol na het borstelen of als ik mijn hand door mijn haar haal.
  • M’n humeur. Hoewel ik tot ongeveer een maand of ander half geleden veel milder was, met alles. Merk ik dat ik nu weer een beetje mijn oude karakter terug krijg. Niet zo heftig meer als eerst, maar wel weer lekker met pit. Ook hebben Paul en ik weer eens een discussie, dat was ook al lang geleden πŸ˜‰
  • Hoewel ik sommige maanden echt van steen leek en bijna niks me echt tot tranen kon raken, heb ik dat nu weer wel. Als er iets is wat me dwars zit, hup He’re comes the water works. Janken, om alles en niks.
  • De pees ontsteking aan mijn hand lijkt nu eindelijk een beetje de goede kant op te gaan, maar of we dat nog zwangerschap gerelateerd kunnen noemen? Emily word ook groter en ik hoef ze steeds minder te tillen omdat ze zelf gaat staan. Dat scheelt gewoon echt.
  • Nachtmerries. Daar heb ik in het begin van mijn zwangerschap en toen Emily er net was super veel last van gehad. Nu heb ik er gelukkig geen last meer van en kan ik zelfs weer over leuke dingen dromen.
  • Afvallen en sporten kan ik mezelf veel beter toe zetten. Hoewel er wel een enkel vakantie kilo’tje aan zit, gaat het nu een stukje vlotter als een paar maanden geleden.
  • Hoofdpijn. Dat krijg ik er helaas wel voor terug. Voor mijn zwangerschap had ik regelmatig met invloed van mijn cyclus last van Mirgraine. Echt niet fijn. Dat is nu wel weer een beetje zo. Ik hoop dat dat niet te erg door gaat zetten.

Waar had jij het langst last van? En hoelang duurde het voor je je weer een beetje jezelf voelde?

Advertenties