Als ik straks weer aan de slag ben, wat doen we dan met Emily, Paul is ’s middags wel thuis, maar ook moet die gewoon voldoende slapen. Ik ga dan 3 middagen, 2 avonden en 1 ochtend werken dus moeten wij opvang regelen. Onze ouders werken allemaal fulltime, dus dat is geen optie.  Verder weet ik ook niet of ik daar echt voor zou kiezen als ik die optie wel zou hebben. Zo blijven Opa’s en Oma’s ook echt Opa en Oma en als er een keer iets is dan zijn ze er natuurlijk wel altijd.

Tijdens mijn zwangerschap hadden we hier natuurlijk al over nagedacht en neigde ik meer naar een kinderdagverblijf omdat ik dat van mezelf gewend was. Paul neigde meer naar een gastouder omdat je dan meer een thuis situatie hebt. Toen kwamen we toch uit op een gastouder omdat we het voor een baby van 10 weken de beste optie vonden.

De eerste gastouder, een oudere vrouw, op leeftijd en was al oma, waar wij mee gingen kennismaken hadden we absoluut geen klik mee, ook was dat het beeld wat ik bij een gastouder had precies zo daar. In mijn (kortzichtige en ouderwetse) beleving, is het bij een gastouder een grote kinder explosie. Vol met troep, oude meuk en weinig regels. Ik weet niet of je je er een voorstelling bij kunt maken, maar dat dus. Wij namen daarna natuurlijk gelijk contact op met het gastouderbureau, dat deze mevrouw met haar beste bedoelingen, toch niet ging worden. Of er nog andere opties waren, zij vond dit toch wat vreemd dat wij dat zeiden, maar we kregen een andere gastouder om kennis mee te maken.

Deze was wel gelijk een schot in de roos. Een hele aardige vrouw, met zelf wat oudere kinderen (van 15jr tot 19jr) en een netjes opgeruimd huis. Wel speelgoed, maar netjes opgeborgen en in de tuin ook mooie speeltoestellen en een grote eettafel. Met haar hadden we ook gelijk een klik en herkenden we best wel wat van ons zelf qua denkwijze over opvoeding in. We spraken voor zo ver af, wat er af te spreken viel. Helaas kreeg ik de polsblessure, dus hield het hele verhaal even op.

Nu ik weer aan de slag ga, krijgen we eigenlijk weer het zelfde dilemma, waar gaan we Emily heen brengen? Mijn gevoel zegt nu het kinderdagverblijf, omdat het vaste tijden zijn, vaste dagen. En een hoop andere kindjes van haar eigen leeftijd. Het kinderdagverblijf zit op loopafstand bij ons vandaan, dus dat is echt ideaal! Emily is ook geen mini baby meer en kan zich zelf ook best goed vermaken.

Maar nu eerst nog even genieten van de vakantie, en alle zeeën van tijd (ahum, de tijd vliegt) met z’n drietjes!

Advertenties