Sinds ik begonnen ben met de borstvoeding afbouwen gaat het slapen slecht. Dat is natuurlijk ook erg goed voor mijn schuldgevoel. En dat is van beide een understatement. Fuckk wat gaan die nachten slecht.

dontleaveme

Overdag slaapt ze goed, maar ja wat wil je als je ’s nachts zo weinig slaapt. Ergens had ik gehoopt dat het een sprongetje of een tandje of zelfs een heel gebit was .


Als we ze ’s avonds in bed leggen, met iedere avond het zelfde ritueel, slaapt ze een uurtje, anderhalf en dan word ze huilend wakker. Een beetje een paniek huiltje, we proberen haar speentje terug te stoppen en welterusten, maar zodra je je hielen licht begint ze weer met huilen.

We hebben al van alles geprobeerd, laten huilen. 10minuten methode. Langzaam afbouwen. Knuffelen. Niks werkt, zo zijn we praktisch de halve nacht bezig. Paul moet natuurlijk gewoon gaan werken om 3u en dan sta ik er alleen voor. We kunnen dus ook niet afwisselen ofzo.

Soms valt ze op mn borst in slaap en kan ik ze in bed leggen, dan slaapt ze een paar uurtjes. Ik kan in ieder geval zeggen dat het heel erg slopend is en ik op het diepte punt zelfs op een luchtbed op Emily haar kamer heb geslapen, zodat Paul in ieder geval uitgerust kan gaan werken.

Nu wil ik iets in haar ritme gaan proberen te schuiven zodat ze misschien meer moe is ofzo. Wie heeft DE tip tegen verlatingsangst? Heeft jou kindje er ook zo’n last van (gehad)?
Liefs Mathiske,
Volg me op Facebook, Instagram @Mathisseke en Bloglovin.
Nu ook op Snapchat: Mathisseke

Ik vind het leuk als je me volgt of een reactie achterlaat! X

Advertenties