Het leed wat ontzwangeren heet. Negen maanden op, negen maanden af. Ik wist al vrij vroeg dat ik in verwachting was, en vanaf toen ging de tijd langzaam. Iedere mijlpaal is belangrijk en is weer een stapje dichterbij je baby. Alle kwaaltjes tijdens je zwangerschap neem je voor lief, alleen alles wat erna komt.. dat is nog veel erger 😉

IMG_1513-2

Op het moment heb ik nogal last van haaruitval en allemaal van die stomme korte plukjes haar die overal tussen door schieten. Tijdens mijn zwangerschap werd mijn haar veel voller, kon ik er niks meer mee. Ik heb het toen vrij kort geknipt, ik dacht dat is lekker makkelijk. Niet dus, daar werd het nog veel erger van, toen het lang was kon het tenminste gewoon vast en klaar. Nu laat ik mijn haar dus lang groeien, dat is over het algemeen al een ramp. Duurt een eeuwigheid en je hebt van die achterlijke tussenlengtes waar je niks mee kunt. Nu kan het bijna allemaal weer vast, wel saai. Maar het is niet anders.

en dan die zwangerschapsdementie, daar schreef ik pas al een blog over. Dat is ondertussen wel al iets beter, ik heb geen bier meer gekocht in plaats van melk. Boodschappen kan ik al weer iets makkelijker onthouden -gelukkig-FB_IMG_1450563165049

Je humeur en hoe je op dingen reageert, ik merk aan mezelf dat ik echt veeeeeeel milder ben als vroeger, maar ook een stuk emotioneler. Huilde ik vroeger als ik ongesteld moest worden al snel, nu jank ik om zo’n beetje alles. Als ik iets moeilijk vind om te vertellen merk ik gelijk dat ik vol schiet. Als Paul iets liefs doet met Emily staan de tranen in m’n ogen. Als er op tv iets met baby’s is, denk ik terug aan hoe het was toen Emily net geboren was en weer tranen in m’n ogen. Om over Disney films maar te zwijgen. Dat was altijd al een ramp, ik heb vanaf het moment dat ik Disney films keek al om alle films gehuild, nu is dat (nog) precies zo 🙂 Jaa ik ben echt een held wat dat betreft. Oh vooral bij the Lion King, en Dombo, als ik dit plaatje zie krijg ik al een brok in m’n keel. huilen

Vooral als ik wat minder geslapen heb ben ik wat sneller chagrijnig, niet heel erg. maar gezelliger word het er niet van. Gelukkig is Emily zo blij dat ik dat snel vergeten ben.

En ik heb last van Opvliegers, soms heb ik het zo warm, dan breekt het zweet me uit. Zelfs nu het buiten rond het vriespunt is lig ik af en toe te zwemmen in m’n bed. Niet echt fijn, maar het hoort erbij. ’s morgens lekker fris douchen en t is opgelost.menopause

Gelukkig gaat het vanzelf over, en je went eraan 😉 Voor je het weet is je kindje groot en ben je weer helemaal jezelf.

Waar heb of had jij last van na je zwangerschap?

Follow my blog with Bloglovin

Advertenties